Dzięki uporowi córki, poddaje się badaniom. W tym samym momencie karetki przywożą dwie ofiary wypadku drogowego – Martę Grzelak i Izabelę Szafran. Jedna z dziewczyn jest poważnie ranna i prawdopodobnie ma złamaną miednicę i nadgarstek. Druga doznała lekkich obrażeń głowy i ma rozcięty łuk brwiowy. Kobieta o kwadratowej twarzy złagodzi rysy, zaokrąglając i pogrubiając łuk brwiowy. Podłużna twarz prosi się często o optyczne skrócenie. Małe wygięcie łuku i pozostawienie długiej linii brwi sprawi, że twarz nabierze odpowiednich proporcji. łuk brwiowy :/// - Forum Biomedical.pl. FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy Profil Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości Rejestracja Zaloguj: łuk brwiowy :/// Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3 Następny Miał rozcięty łuk brwiowy, wargę i podbite oko.-Robert… -odparł krótko.-Siadaj. –poszłam po wodę utlenioną, gaziki i plastry. – Trzeba opatrzyć tą Innsbruck, 20.12.2029 r. - To ja was zostawię - powiedziała Charlotte i skierowała kroki w kierunku ojca i brata, który gawędził z wujkiem Andreasem i jego ośmioletnią córeczką. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. POMOCY!!!!!!! Już 9 dni, jak rozcięłam łuk brwiowy, a że było to po kilku piwach nie poszłam na pogotowie ze wstydu. Goi się, strupek aż czarny sie zrobił, ale siedzi mocno. Aż kusi żeby go wreszcie się pozbyć, ale gdy próbuję skubać boli poniżej brwi, a powyżej jest jakby znieczulone, bez czucia. Ktoś wie ile jeszcze czasu potrzeba aby mi to odpadło, bo jestem uziemiona w domu, a już gdy odpadnie to blizenkę ok 0,5 cm to myślę da radę podkładem zatuszować? Skaleczenia to dość częsty uraz. Polegają na przerwaniu ciągłości skóry, a czasem także uszkodzeniu tkanki podskórnej, mieśni i kości. Rana może mieć zatem różną głębokość – od zwyczajnego otarcia, które obejmuje naskórek, po poważne, głębokie urazy, z towarzyszącym im krwawieniem lub krwotokiem. Fot. Depositphotos Czy każda rana jest taka sama? Rany jak wiemy z doświadczenia, mogą być bardzo różne i znajdować się w najrozmaitszych miejscach. W zależnosci od wyglądu rany, a także przczyn ich powstawania, wyrózniono następujące rodzaje zranień: otarcie, czyli rana obejmująca tylko naskórek i skórę; powstaje na skutek tarcia z chropowatą powierzchnią np. asfalt; nie krwawi mocno, zwykle sączy się z niej surowiczy płyn koloru żółtawego lub niewielka ilość krwi; otarcie może być zanieczyszczone drobinami z powierzchni asfaltu cy żwiru; szybko się goją, ale niezaopatrzone mogą ropieć, a podczas wysychania „spinać” skórę zwłaszcza w okolicach stawów (łokieć, kolano), rana cięta, to rana o prostych brzegach, powstała na skutek zadziałania ostrego narzędzia; bywa różnie głęboka i może obejmować mięśnie, uszkadzać ścięgna i obficie krwawić; dużo głębszą, większą i bardziej krwawiącą jest rana rąbana (powstajaca na skutek zadziałania takich narzędzi jak siekiera, topór, tasak), rana kłuta, jak nazwa sugeruje powstaje w wyniku „kłucia”, czyli np. dźgnięcia nożem lub innym ostrym narzędziem; rana taka penetruje wgłąb tkanek lub nawet przebija ciało na wylot; rana jest drążąca wtedy gdy wbity przedmiot uszkadza narządy wewnętrzne – drąży do jam ciała np. opłucnej, otrzewnej. rana szarpana, to rana zadana ostrym zakrzywionym narzędziem lub o tępej krawędzi, np. bosak, hak, grabie, maczeta; ma nieregularne brzegi, wygląda jak „poszarpana” skóra, krwawi umiarkowanie lub obficie – w zależnosci od uszkodzonych naczyń krwionośnych, trudno się goi i pozostawia nieestetyczną bliznę; podobnie do niej może wyglądać rana kąsana, czyli zadana przez zwierzę np. psa, wilka, piranię; rana kąsana zwykle jest „odbiciem” szczęki górnej zwierzęcia, które zaatakowało lub jak w przypadku węży – charakterystyczne jest pozostawienie śladów w postaci dwóch maleńkich kropek odległych od siebie o około 2-3cm (w zależnosci od wielkości i gatunku węża); rana kąsana, może być raną zatrutą, a więc oprócz uszkodzenia skóry – najczęściej typu ciętego lub szarpanego, zostały do niej wstrzyknięte jady lub toksyny węży lub owadów, rana tłuczona, jest raną uzyskaną na sutek działania tepego narzędzia lub w wyniku upadku z wysokości, czy też potrącenia przez samochód; towarzyszy jej ból, obrzęk i krwiak; ma nieregularny kształt i liczne otarcia; zwykle powstają tam, gdzie kość pokryta jest praktycznie przez samą skórę – łuki brwiowe, czoło, biodro, piszczel, rana miażdżona, to rana zadana tępym narzędziem z dużą siłą lub też powstająca na skutek przygniecenia ciała cieżką konstrukcją lub np. głazem; na skutek uderzenia i ucisku tworzy się duży krwiak (pękają naczynia krwionośne i dochodzi do wylewu krwi pod skórą lub do mięśni), zwykle w głębszych partiach ciała; zmiażdzeniu mogą ulec także kości; rana zwykle jest zanieczyszczona i często zostaje zakażona drobnoustrojami, rana płatowa, zwana też raną dartą, polega na „odpreparowaniu” warstwy skóry lub skóry, tkanki podskórnej i mięśni od reszty ciała; płat skóry zostaje odwarstwiony od miejsca na ciele; rana trudna do zaopatrzenia, także chirurgicznego, bowiem odcięty płat może obumrzeć i nadaje się do usunięcia; rana taka często jest zabrudzona np. szkłem, piachem, rdzą, rana postrzałowa, to rana zadana przez pociski z broni palnej lub ich odłamki; rana postrzałowa może być styczna – czyli draśniecie odłamkiem pocisku, miny, bomby; ślepa – wówczas kula lub odłamek utkwił w tkankach, ale widoczna jest rana wlotowa; przelotowa – wtedy gdy rana przeszyła ciało na wylot – w miejscu wlotu rana jest mniejsza, a w miejscu wylotu większa, amputacja urazowa, polega na odcięciu fragmentu ciała lub kończyny (ręka lub noga) w wyniku urazu – najczęściej podczas sianokosów, wypadków komunikacyjnych lub wypadków przy pracy; towarzyszy jej silne krwawienie (choć początkowo po obcięciu jest słabe w wyniku odruchowego skurczu naczyń, po paru chwilach następuje krwotok, grożący utratą zdrowia lub życia), jeżeli dotyczy całej kończyny stanowi zagrożenie życia (znaczna utrata krwi). Apteczka – może być pomocna! Przezorny zawsze ubezpieczony. Warto mieć skompletowaną apteczkę pierwszej pomocy, gdyż nie wiadomo kiedy jej zawartość może nam się przydać. Niezbędny ekwipunek powinien obejmować: rękawiczki ochronne, gazę jałową, bandaże dziane, bandaże elastyczne (po kilka sztuk), plastry z opatrunkiem, plastry w taśmie – o różnych rozmiarach, chusty trójkątne oraz środki dezynfekujące jak np. woda utleniona, rivanol, octenidyna i narzędzie do cięcia np. nożyczki. Trzeba zawsze pamiętać, co znajduje się w naszej apteczce i jak poszczególne rzeczy są rozmieszczone oraz do czego służą. To znacznie ułatwia nam działanie, czyli pomoc poszkodowanemu. Braki w apteczce na bieżąco uzupełniamy. Domowa apteczka Apteczka na wakacje Jak zaopatrzyć otarcia skóry? Otarcia skóry przemywamy wodą (najlepiej przegotowaną) z mydłem. Jako środek dezynfekujący warto użyć preparat z octenidyną (Octenisept, 50ml za 25zł) lub wodą utlenioną 3% (100g za 2-3zł). Odkażanie spirytusem salicylowym powoduje ból, pieczenie i obumieranie tkanek skórnych, dlatego odradza się jego stosowanie. Na otarcie można założyć opatrunek z jałowego kompresu gazowego (gaza, „gazik”), umocowując go plastrami do skóry. Najlepiej przymocować ją po dwóch przeciwległych krawędziach, tak by umożliwić „oddychanie” rany i tym samym jej szybsze gojenie. Taki opatrunek nie ogranicza nam ruchów. Jeżeli otarcie szybko zaschnie, wówczas nie ma potrzeby zakładania opatrunku. Jeśli gaza przyklei się do rany, zanim ją usuniemy, warto ranę polewać wodę dopóty, dopóki gazik sam nie odmoknie. Aby zapobiec kolejnemu „przyschnięciu” rany do opatrunku, można zastosować maść z antybiotykiem – Tribiotic (tuba 14g za 17-20zł lub saszetka 1g 2-4zł), która działa bakteriobójczo i oprócz tego natłuszczająco. Jak zabezpieczyć ranę ciętą? Rany cięte zwykle krwawią obficiej niż otarcia, stąd też potrzeba wykonania opatrunku na tego typu zranienie. Jeżeli zaopatrujemy ranę ciętą u drugiej osoby – warto swoje ręce zabezpieczyć rękawiczkami jednorazowymi. Ranę na początku myjemy i odkażamy, jak w przypadku otarcia i dokładnie osuszamy. Następnie zakładamy gotowy plaster z opatrunkiem – warstwą absorbującą do rany. Jego wielkość dostosowujemy do gabarytów rany, stosownie go przycinając lub wybierając adekwatny rozmiar. Zwracamy uwagę na to, by plaster był wykonany z naturalnego tworzywa, a jago powierzchnia była karbowana lub z widocznymi „dziurkami” (ułatwia to dostęp powietrza do rany). Aby poprawnie wykonać opatrunek na ranę ciętą, skrzydełko plastra po jednej stronie przygotowujemy do założenia, ściągając papier zabezpieczający. Przyklejamy go po jednej stronie rany, po czym odbezpieczamy drugie skrzydełko plastra, za które lekko pociągamy i przyklejamy po drugiej stronie rany, tak aby warstwa absorbująca przykryła w całości linię zranienia. Pociągnięcie plastra, pozwala na zbliżenie się brzegów przecięcia, co przyspiesza gojenie, zmniejsza krwawienie i zapobiega powstaniu blizny. Opatrunek uciskowy Jeżeli rana cięta lub rąbana (i inna) jest głęboka, a krwawienie jest trudne do opanowania, wtedy konieczne jest wykonanie opatrunku uciskowego na ranę. Zanim przystąpimy do wykonywania takiego opatrunku, warto wcześniej pamiętać o założeniu rękawiczek ochronnych z lateksu lub winylu. Częstokroć w celu ratowania życia człowieka wykonujemy ucisk palcami bezpośrednio na ranę, po czym w miarę możliwości zakładamy opatrunek z uciskiem lub nie zwalniając ucisku czekamy na przyjazd pogotowia ratunkowego. Opatrunek uciskowy wykonujemy go następująco: 1. Kończynę układamy wyżej poziomu serca, co pozwala w pewnym stopniu zmniejszyć krwawienie i uciskamy jedną ręką krwawiące naczynie lub okolice powyżej zranienia. Uspokajamy poszkodowanego rozmową. 2. Drugą ręką umieszczamy na ranie płat gazy jałowej. 3. Na gazie (ranie) umieszczamy „wkład uciskowy” – mogą to być rulony bandaża (3-5 bandaży), butelka po środku dezynfekującym, zwitek tkaniny. Cały czas dociskamy tą konstrukcję do rany. 4. „Wkład uciskowy” umocowujemy za pomocą bandaża elastycznego, a gdy go nie posiadamy – przywiązujemy chustą trójkątną, apaszką lub innym pozwalającym na związanie elementem garderoby. 5. Unieruchamiamy kończynę, po to aby ograniczyć poruszanie się poszkodowanego i tym samym nie przyspieszać krążenia krwi, co może potęgować krwawienie. Kończynę dalej utrzymujemy w pozycji powyżej poziomu serca. 6. Bezzwłocznie wzywamy pomoc medyczną lub samodzielnie zawozimy poszkodowanego do szpitala na izbę przyjęć/szpitalny oddział ratunkowy. Prawidłowe unieruchomienie kończyny Jaki opatrunek wykonać na ranę szarpaną? Rana szarpana i rana kąsana, często mają wiele wspólnego. Ich zaopatrywanie polega na przemyciu wodą z mydłem i okryciu płatami gazy jałowej oraz jej przymocowaniu za pomocą plastra lub bandaża do danej części ciała. Jeżeli krwawienie jest obfite, wówczas stosujemy ucisk na ranę. Poszkodowanego z taką raną należy skonsultować u lekarza – wzywamy pogotowie ratunkowe jeśli rana jest rozległa i mocno krwawi lub zawozimy na izbę przyjęć/szpitalny oddział ratunkowy, gdyż może być konieczne oczyszczenie rany i założenie szwów chirurgicznych. Ponadto trzeba wiedzieć, że rany kąsane nierzadko są ranami zatrutymi np. zwierze, które pogryzło człowieka mogło być chore na wściekliznę. Wtedy lekarz ordynuje podanie antytoksyny lub szczepionki przeciwtężcowej i ewentualnie zażywanie antybiotyków. W przypadku ukąszeń przez węże, istnieje potrzeba podania antidotum. Ukąszenie węża – pierwsza pomoc W jaki sposób postępować z raną miażdżoną? Rana miażdżona może mieć dwojakie rokowanie – dobre lub złe. Dobre zależy od rozległości urazu i czasu udzielenia fachowej pomocy. Współczesna medycyna dysponuje różnymi technikami operacyjnymi pozwalającymi ocalić urażoną część ciała. Jednak nie zawsze. Czasem uraz jest tak duży i penetrujący, a pomoc medyczna zostaje wdrożona za późno. Wówczas dana część ciała może ulec martwicy, czyli obumrzeć, co zwykle jest wskazaniem do chirurgicznej amputacji np. kończyny. Stąd potrzeba szybkiej interwencji lekarskiej! Rany miażdżone jedynie okrywamy płatami gazy, a uszkodzoną kończynę unieruchamiamy, podobnie jak w przypadku głębokiej rany ciętej. Bezzwłocznie wzywamy pogotowie lub zawozimy poszkodowanego na izbę przyjęć/szpitalny oddział ratunkowy. Jak udzielić pomocy w przypadku amputacji urazowej? Amputacja urazowa grozi obfitym krwawieniem. Obcięte mogą zostać palce lub całe kończyny – co jest o wiele bardziej niebezpieczne dla życia. Wzywamy więc bezzwłocznie pomoc medyczną, zakładamy rękawiczki ochronne i przystępujemy do wykonania: 1. Ułożenia poszkodowanego w pozycji leżącej i uniesienia kikuta wyżej poziomu serca. W miarę możliwości uspokajamy go rozmową. 2. Ucisku (zawiązać opaskę, przewiązać apaszką) powyżej zranienia na czas wykonywania opatrunku lub poproszenie o pomoc w uciskaniu tętnicy drugą osobę (wybrać konkretną) – jeżeli zaopatrujemy kikut palca. 3. Zakładamy opaskę uciskową kilka centymetrów powyżej kikuta np. przewiązujemy chustą trójkątną, zaciskając ją mocniej, apaszką, arafatką, paskiem od spodni, bandażem elastycznym – jeśli zaopatrujemy kończynę. Zapisujemy godzinę założenia takiej opaski i co kilka minut popuszczamy ucisk. 4. Kikut zabezpieczamy grubym, wielowarstwowym opatrunkiem, czyli nakładamy kilka kompresów gazowych i przymocowujemy je za pomocą bandaża zwykłego lub elastycznego (który dodatkowo będzie stanowił ucisk). 5. Kończynę unieruchamiamy w taki sposób, jak przedstawiono w powyższym artykule o złamaniach. 6. Zabezpieczamy w miarę możliwości obciętą kończynę, nawet gdy nie wydaje nam się, że jeszcze do czegokolwiek się nadaje. Właściwe zabezpieczenie takiej kończyny wydłuża czas jej przydatności do tzw. reimplantacji (ponownego przyszycia) z 4 do 14-16 godzin! Wykonujemy to następująco: kończynę lub palec owijamy płatem gazy jałowej i folią lub umieszczamy w foliowej torbie (worku). Następnie wkładamy ją do pojemnika z zimną wodą lub wodą z lodem. Jeśli nie mamy żadnego pojemnika, wówczas do drugiej torby foliowej nalewamy zimnej wody i dodajemy lód, a potem umieszczamy w niej kończynę. Gdy przyjedzie zespół ratunkowy, wówczas pamiętamy o tym, by razem z poszkodowanym przekazać amputowaną kończynę. 7. Zwracamy uwagę na samopoczucie poszkodowanego. Jeżeli zaczyna tracić przytomność, jego skóra blednie, ciężej oddycha („łapie powietrze”) i utracił dużo krwi, wówczas konieczne jest zastosowanie działań przeciwwstrząsowych (utrata krwi spowodowała dysproporcję pomiędzy dostarczeniem substancji odżywczych i tlenu, a zapotrzebowaniem na nie, co jest stanem zagrożenia życia i wymaga pomocy medycznej). Pierwsza pomoc we wstrząsie Co należy zrobić w razie oparzenia? Oparzenie jest specyficznym rodzajem zranienia. Polega na termicznym uszkodzeniu skóry w różnym stopniu – od zwykłego zaczerwienienia, przez pęcherze z płynem surowiczym, po głębokie oparzenia z martwicą tkanek. Najistotniejsze w tym przypadku jest chłodzenie rany, czyli polewanie jej bieżącą wodą, co trzeba jednak robić według pewnych zasad. O zaopatrywaniu oparzeń szersze informacje znajdują się w artykule: Pierwsza pomoc w oparzeniach Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem! napisał/a: ~medea 2008-02-23 10:41 Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, czy rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po tym została. Wspomóżcie radą spanikowaną mamusię . Pozdrawiam Ewa napisał/a: ~Miranka" 2008-02-23 12:08 "medea" wrote in message > Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz > stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was > ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, czy > rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po tym > została. > Wspomóżcie radą spanikowaną mamusię . Miałam coś takiego na wierzchu dłoni, kiedy nóż kuchenny mi z suszarki zleciał (ostrzem wzdłuż , nie czubkiem) . Blizna jest praktycznie niewidoczna, a rozcięcie było dość długie, ok 4 cm i to w takim "ruchomym" miejscu. Ja już wtedy byłam dorosła baba, a przecież na dzieciach goi się szybciej. Tam, gdzie miałam coś w dzieciństwie szyte normalnie, nićmi, blizna jest znacznie bardziej widoczna. Będzie dobrze. Ew. pogadaj z lekarzem, czy na dziecku można stosować contractubex (jakoś tak???) - taka specjalna maść na blizny. Anka napisał/a: ~medea 2008-02-23 12:21 Miranka pisze: > Będzie dobrze. Ew. pogadaj z lekarzem, czy na dziecku można stosować > contractubex (jakoś tak???) - taka specjalna maść na blizny. Dzięki, trochę mnie uspokoiłaś. Contratubex już nam lekarz zalecił, żeby stosować po zdjęciu plastrów. Pozdrawiam Ewa napisał/a: ~dNs 2008-02-23 12:26 Dnia Sat, 23 Feb 2008 10:41:39 +0100, medea spłodził(a): > Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz > stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was > ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, > czy rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po > tym została. > Wspomóżcie radą spanikowaną mamusię . > > Pozdrawiam > Ewa plastroszwy są ok - weź choćby przypadki piłkarskie - tam właśnie w trakcie meczu na rozcięty łuk zakłada się owe plastroszwy i zawodnik wraca do gry :) co do blizn to to zwykłe szwy pewnie były by bardziej widoczne :) -- pozdrawiam napisał/a: ~Theli 2008-02-23 12:43 medea pisze: > Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz > stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was > ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, > czy rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po > tym została. Jesli to jest to, o czym mysle, to nie masz co panikowac :) Moj maz mial taki plaster po operacji kregoslupa, nie bylo zadnych problemow, blizna zostala minimalna. th napisał/a: ~Kasia&Piotr" 2008-02-23 19:10 Użytkownik "medea" napisał w wiadomości > Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz > stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was > ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, czy > rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po tym > została. > Wspomóżcie radą spanikowaną mamusię . Nie panikuj :) Wystarczą, dobrze trzymają a blizna prawie niewidoczna i nie powinna się rozejść. Zastosowane przez pediatrę na łuk brwiowy, Mateusz miał analogiczny wypadek prawie 3 lata temu. Rok później, sama zastosowałam (również Matiemu) na głowę - po spotkaniu z kaloryferem, wtedy było nieco bardziej skomplikowane, bo trzeba było wyciąć trochę włosów, na włosach nie trzyma klej. Spokojnie i "ładnej" blizny. Co do maści proponowanej przez Mirankę - nie wiem jak u dzieci (czy można), używałam dla siebie ale nie widzę znaczącej różnicy między bliznami, na których nie stosowałam. Podobne właściwości ma nasz polski Cepan, maść dużo tańsza od Contratubex ale też dużo bardziej "czuć" - jest cebulowa. Pozdrawiam Kasia, Mateusz za dwa dni 4-latek :) Marcin 2,9 Magdalena - Rok i miesiąc napisał/a: ~JoannElle 2008-02-23 22:12 Kasia&Piotr pisze: > Użytkownik "medea" napisał w wiadomości > news:fpopqc$9c2$1@ >> Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz >> stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Czy ktoś z Was >> ma doświadczenie z nimi? Dobrze te plastry trzymają? Mam lekkie obawy, czy >> rana się nie rozejdzie. Nie chciałabym, żeby jakaś duża blizna po tym >> została. >> Wspomóżcie radą spanikowaną mamusię . > > Nie panikuj :) > > Wystarczą, dobrze trzymają a blizna prawie niewidoczna i nie powinna się > rozejść. > Zastosowane przez pediatrę na łuk brwiowy, Mateusz miał analogiczny wypadek > prawie 3 lata temu. > Rok później, sama zastosowałam (również Matiemu) na głowę - po spotkaniu z > kaloryferem, wtedy było nieco bardziej skomplikowane, bo trzeba było wyciąć > trochę włosów, na włosach nie trzyma klej. Żeż cholera, to dlaczego na pogotowiu mi dziecko poszyli (czoło, ranka ok. 1 cm)??? I to wiedząc, że nie powinno się tak wydzierać??? JoannElle, wnerwiona -- GG:2137641 napisał/a: ~Elżbieta 2008-02-23 22:34 Dnia Sat, 23 Feb 2008 19:10:06 +0100, Kasia&Piotr napisał(a): > Co do maści proponowanej przez Mirankę - nie wiem jak u dzieci (czy można), Można, ja smarowałam młodemu ślady po ospie. -- Elżbieta napisał/a: ~Mamak z Galicji 2008-02-25 16:07 JoannElle pisze: > Żeż cholera, to dlaczego na pogotowiu mi dziecko poszyli (czoło, ranka > ok. 1 cm)??? I to wiedząc, że nie powinno się tak wydzierać??? Nie każda rana i nie każde miejsce rany nadaję się do sklejenia. Mamak z Galicji napisał/a: ~Mamak z Galicji 2008-02-25 16:10 medea pisze: > Mieliśmy wczoraj mały wypadek. Maja ma rozcięty łuk brwiowy. Lekarz > stwierdził, że nie trzeba szyć, że wystarczą plastroszwy. Spokojnie. Obserwuj czy Maja nie majstruje w okolicach opatrunku. Jeśli sama sobie nic z nim nie zrobi wszystko będzie ok. Mamak z Galicji napisał/a: ~Mamak z Galicji 2008-02-25 16:11 Mamak z Galicji pisze: Właśnie zauważyłem, że dwa dni temu pytałaś. Mam nadzieję, że już wszystko w porządku. Mamak z Galicji napisał/a: ~Stokrota 2008-02-25 20:57 > Nie każda rana i nie każde miejsce rany nadaję się do sklejenia. Właśnie, moja córka gdy rozcięła sobie górną wargę, miała ok 1,5 roku, miała przyklejony taki właśnie plasterk. Wieczorem to było, a rano już się odlepił, ponieważ dziecko ciągle językiem sprawdzało. Blizna jest do dziś (mała ma prawie 6 lat). Następnego dnia już było za późno na szycie. Stokrota Pięć tygodni temu rozcięłam łuk brwiowy rana była głęboka na 5 cm ale od razu opatrzona i zszyta. Po odpadnięciu strupków zauważyłam, że z pod skóry wystaje mi biała nitka lekarz powiedział, że jest to szew który się nie rozpuścił i wyrwał go. Tuż przy tym szwie miałam twarde zgrubienie, które bolało przy ucisku i ból ten utrzymuje się nadal. Opisałabym go jako ostry. Dodam jeszcze, że mam problem z poruszaniem tą brwią. Czy w związku z tym konieczna będzie wizyta u specjalisty? KOBIETA, 19 LAT ponad rok temu Chirurgia Szycie ran Zmiana opatrunków Leczenie ostrego niedokrwienia kończyny dolnej Ostre niedokrwienie kończyny dolnej to poważna choroba żylna. Jak przebiega jej leczenie? Na ten temat wypowiada się specjalista - Adam Lewszuk, chirurg. Lek. Tomasz Budlewski 79 poziom zaufania Sadze ze warto jest udac się do lekarza chirurga aby po ocenie moc coś więcej powiedzieć 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Rozcięcie łuku brwiowego i opuchlizna oka – odpowiada Lek. Marta Gryszkiewicz Rozcięcie łuku brwiowego przy urazie sportowym – odpowiada Małgorzata Panek Opuchlizna po rozcięciu łuku brwiowego – odpowiada Dr n. med. Marek Rawski Czy przy rozcięciu łuku brwiowego można stosować zimne okłady? – odpowiada Lek. Dorota Kinga Stepczenko-Jach Rozcięcie czoła nad łukiem brwiowym – odpowiada Dr n. med. Tomasz Grzelewski Widzenie jak za mgłą po rozcięciu łuku brwiowego – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Co może oznaczać zgrubienie na łuku brwiowym po wypadku samochodowym? – odpowiada Lek. Paweł Szadkowski Opuchlizna oka po rozcięciu łuku brwiowego – odpowiada Renata GrzechociĹska Opadająca powieka po rozcięciu łuku brwiowego i zszyciu rany – odpowiada Dr n. med. Marek Rawski Szwy na łuku brwiowym – odpowiada Lek. Tomasz Stawski artykuły Szycie ran - przebieg szycia ran, usuwanie szwów, powikłania Szycie ran to zabieg chirurgiczny polegający na zb Choroba Haglunda-Severa Choroba Haglunda-Severa to jałowa martwica guza ko Chirurg wojskowy zajmuje się rannymi z Ukrainy. "Mam nadzieję, że nie potrwa to długo i koszmar tych ludzi się skończy" - Te rany są brudne i bardzo często rozwija si Opatrunek stosujemy wówczas, gdy chcemy zabezpieczyć uszkodzoną skórę. Nie istnieje przy tym uniwersalny jego rodzaj, który nadawałby się do wszystkich typów ran. Na rynku dostępnych jest wiele jego odmian o różnym przeznaczeniu i działaniu – to opatrunek ze srebrem, okluzyjny, hydrokoloidowy i hydrożelowy. Sprawdź, czym wyróżniają się poszczególne rodzaje opatrunków, kiedy je zakładać i jak bezpiecznie ich jest opatrunek i jakie spełnia funkcje?Opatrunek jest strukturą osłaniającą skórę, która ma za zadanie zabezpieczyć ranę przed czynnikami zewnętrznymi i nie dopuścić do rozwoju zakażenia. Przerwanie ciągłości skóry poprzez zranienie, skaleczenie, otarcie czy oparzenie stwarza warunki do rozwoju bakterii, wirusów czy grzybów. Podstawową funkcją opatrunku jest stworzenie właściwego środowiska, które umożliwi regenerację skóry. Ważne jest więc, aby opatrunek chronił brzegi rany, utrzymywał odpowiednią wilgotność i zapobiegał rozwojowi często zabezpiecza gojącą się skórę przed wysychaniem, podrażnieniem i dodatkowymi uszkodzeniami, może też zatrzymywać zastosowane substancje lecznicze w obrębie rany albo też wchłaniać nadmiar osocza, by nie doprowadzić do zmian martwiczych którą należy opatrzyć, może być głęboka bądź powierzchowna. Rany głębokie przenikają tkankę podskórną i mogą sięgać aż do organów wewnętrznych. Z kolei rany powierzchowne nie przecinają warstwy tkanki podskórnej. Zadbaj o zdrowie senioraMateriały promocyjne partnera Wybór rodzaju opatrunku jest zależny od stanu rany i przyczyny jest powstania. Przy jego doborze oraz wykonaniu należy wziąć pod uwagę szereg czynników, w tym charakter rany (np. cięta, szarpana, kłuta) czy choroby ogólnoustrojowe i metaboliczne występujące u rannego, takie jak np. cukrzyca. Sprawdź także:Odmrożenia – pierwsza pomoc, objawy i stopnieOparzenia ciała – rodzaje, stopnie, klasyfikacjaJakie są rodzaje opatrunków?Opatrunki dostępne na rynku aptecznym występują w wielu wersjach, różniąc się od siebie rodzajem wykorzystanego materiału, kształtem i wielkością. W aptekach znajdziemy również wiele opatrunków specjalistycznych, czyli takich, które są dopasowane do danego typu rany i fazy jej gojenia. Biorąc pod uwagę ostatni aspekt, możemy wyróżnić opatrunki przeznaczone do ran martwiczych, silnie sączących i dzielą się na poszczególne rodzaje przede wszystkim pod względem materiału, z którego są wykonane:Opatrunek okluzyjnyPopularnym rodzajem opatrunków są opatrunki okluzyjne, czyli takie, które ściśle przylegają do rany. Są stosowane do zabezpieczania uszkodzeń, które charakteryzują się niewielkim wysiękiem i nie są zainfekowane. Pozwalają pogłębić efekt leczniczy preparatów aplikowanych na rany. Następuje wówczas znacznie wyższa absorpcja leku, a przesuszenie uszkodzonej tkanki ulega ograniczeniu. Zaletą opatrunku okluzyjnego jest komfort jego użytkowania – nie odkleja się pod wpływem wilgoci, dzięki czemu można używać go w czasie ofertyMateriały promocyjne partnera Opatrunek hydrożelowyOpatrunkiem, który doskonale sprawdza się podczas leczenia ran pokrytych zmianami martwiczymi, jest natomiast opatrunek hydrożelowy. Stanowi on połączenie polimerów syntetycznych i kompozycji wodnych, które utrzymują odpowiedni stopień wilgoci. Opatrunek tego typu nie przywiera do rany, dzięki czemu nie wywołuje jej wtórnego uszkodzenia. Z tego względu jest idealnym rozwiązaniem w leczeniu otarć, ran oparzeniowych, a także owrzodzeń oraz ran pojawiających się w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej. Opatrunek hydrożelowy jest również stosowany na odleżyny. Stanowi barierę ochronną, zapewniając jednocześnie odpowiedni przepływ powietrza. Przeczytaj poradniki:Skuteczne sposoby na bliznyOdleżyny to ciężkie dolegliwości. Zobacz, jak je leczyć i zapobiegać ich powstawaniuOpatrunek enzymatycznyOpatrunek enzymatyczny jest z kolei przeznaczony do leczenia długo gojących się ran. Jego właściwości pozwalają miejscowo zmienić odczyn pH, by nasilić naturalne procesy usuwania martwych tkanek, a dzięki temu lepiej zregenerować uszkodzoną skórę. Opatrunek hydrokoloidowyOpatrunek hydrokoloidowy pozwala zaabsorbować nadmiar wilgoci z uszkodzonego fragmentu skóry. Jest wyposażony w dwie warstwy – zewnętrzną, zbudowaną z pianki poliuretanowej, oraz wewnętrzną, która ma bezpośredni kontakt z raną. Opatrunek hydrokoloidowy jest przeznaczony do ran silnie sączących. Wysięk z rany jest wchłaniany przez zawarte w nim substancje. Poprawia to regenerację uszkodzonej tkanki, zapobiegając jej maceracji. Ze względu na swoje właściwości opatrunek hydrokoloidowy jest stosowany w leczeniu ran przewlekłych, np. odleżyn czy owrzodzeń podudzi, a także ran urazowych, chirurgicznych czy oparzeń. Zmianę opatrunku hydrożelowego zaleca się nie rzadziej niż co 7 ofertyMateriały promocyjne partnera Opatrunek ze srebremOpatrunek zawierający jony srebra jest jednym z najczęściej stosowanych opatrunków w leczeniu ran zakażonych. Pierwiastek występujący w postaci metalicznej bądź nanokrystalicznej charakteryzuje się szerokim spektrum działania bakteriobójczego. Eliminuje również pleśnie i drożdżaki. Mechanizm działania srebra opiera się na uszkodzeniu materiału genetycznego bakterii poprzez wywołanie stresu oksydacyjnego. Opatrunki ze srebrem są stosowane w leczeniu ran głębokich i powierzchownych, w których przebiegu istnieje ryzyko wykształcenia się infekcji. Z tego powodu są skuteczne w regeneracji ran odleżynowych, oparzeniowych (II stopnia), stopy cukrzycowej oraz owrzodzeniach również:Czy woda utleniona jest dobrym środkiem dezynfekującym?Zakażenie rany – jak wygląda? Prawidłowe gojenie się ranyJak prawidłowo używać opatrunków?Opatrunek powinien być prawidłowo założony i zmieniany, w przeciwnym razie może dojść do poważnych powikłań w gojeniu rany, w tym zakażeń i zmian martwiczych. Aby uszkodzenie skóry ulegało optymalnej regeneracji, należy wybrać opatrunek odpowiednio do rodzaju i charakteru rany. Opatrunek zmienia się wtedy, gdy nadmiernie nasiąknie krwią, osoczem czy wydzieliną ropną, a także w przypadku nasilenia dolegliwości bólowych. Jeżeli założony niedawno świeży opatrunek przesiąkł i przykleił się do rany, nie odrywamy go razem ze skrzepami, tylko kładziemy na wierzch kolejną warstwę materiału przypadku stosowania opatrunków specjalistycznych zaleca się ich zmianę co 3-7 zmianą opatrunku dokładnie myjemy ręce i delikatnie usuwamy ten, który naklejony być wcześniej. Jeżeli trudno jest zdjąć go ze skóry, można skorzystać z aerozolu do odklejania opatrunków. Gdy mamy do czynienia z raną głęboką, trudno gojącą się bądź zakażoną, zakładamy rękawiczki i dezynfekujemy uszkodzenie. Delikatnie osuszamy, a następnie ostrożnie przyklejamy opatrunek.

rozcięty łuk brwiowy pierwsza pomoc